Αρθρο που “δεν χώρεσε” στην Ελευθεροτυπία

Το γαλλικό προηγούμενο με την απεργία πείνας 300 μεταναστών σε χώρο ασύλου

Οι “ικέτες” της Αθήνας και του Παρισιού

του ΔΗΜΗΤΡΗ ΨΑΡΡΑ

Στις 28 Ιουνίου 1996 τριακόσιοι μετανάστες χωρίς χαρτιά από την Αφρική (κυρίως από το Mάλι και τη Σενεγάλη) εισέβαλαν στην εκκλησία του Παρισιού Σεν Μπερνάρ και ξεκίνησαν απεργία πείνας με αίτημα τη νομιμοποίηση της παρουσίας τους στη Γαλλία. Είχε προηγηθεί η προσπάθειά τους να εγκατασταθούν στο άσυλο μιας άλλης εκκλησίας, της Σεν Αμπρουάζ, τρεις μήνες νωρίτερα. Από κει εκδιώχτηκαν με επέμβαση της αστυνομίας, στην οποία παρέδωσε τα κλειδιά της εκκλησίας ο ιερέας της με την εντολή του καρδινάλιου Λούστιγκερ. Στη συνέχεια, οι 300 μετανάστες κατέφυγαν σε άλλα σημεία του Παρισιού (ένα γυμνάσιο και δυο εγκαταλειμμένες αποθήκες), αλλά και από κει τους έδιωξε η αστυνομία. Η υπόθεση πήρε μεγάλες διαστάσεις στα γαλλικά μέσα ενημέρωσης και εκδηλώθηκε μαζικό κύμα συμπαράστασης. Ετσι η εγκατάστασή τους στην εκκλησία Σεν Μπερνάρ αντιμετώπισε την ανοχή των αρχών.

Επί δύο μήνες συνεχιζόταν η απεργία πείνας, ενώ η γαλλική κυβέρνηση υποσχόταν ότι αν οι απεργοί υποχωρήσουν τότε θα εξεταστούν θετικά τα αιτήματά τους. Κάτω, όμως, από την πίεση του Λεπέν και του ακροδεξιού Τύπου, ο τότε πρόεδρος Σιράκ και ο πρωθυπουργός Ζιπέ αποφάσισαν τελικά τη βίαιη επέμβαση της αστυνομίας στην εκκλησία. Σχεδόν 1.500 άνδρες των γαλλικών ΜΑΤ (CRS) συμμετείχαν σε μια τεράστια επιχείρηση την αυγή της 23ης Αυγούστου 1996. Πρώτα διέλυσαν τους διαδηλωτές που ήταν συγκεντρωμένοι γύρω από την εκκλησία και στη συνέχεια έσπασαν την πόρτα του Σεν Μπερνάρ με τσεκούρι και συνέλαβαν τους “ικέτες”-μετανάστες.

Οι περισσότεροι απεργοί πείνας εκδιώχτηκαν από τη Γαλλία με τη βία, παρά τις υποσχέσεις που είχαν λάβει. Η γαλλική κοινωνία την κρίσιμη ώρα βρέθηκε διχασμένη και η κυβέρνησή της επέλεξε να ακολουθήσει τη γραμμή που υποδείκνυε ο Λεπέν. Αλλά ο αγώνας των μεταναστών του Σεν Μπερνάρ -που μέχρι σήμερα αποτελούν σύμβολο για το αντιρατσιστικό κίνημα σε όλη την Ευρώπη- δεν πήγε χαμένος. Το κίνημα αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε γύρω από την εκκλησία λειτούργησε ως ασπίδα για να αποκρουστούν -προσωρινά βέβαια- οι σκληρότερες νομοθετικές προβλέψεις του περιβόητου νόμου Πασκουά για το άσυλο και τη μετανάστευση.

Δεν είναι δύσκολο να μεταφέρει κανείς στην ελληνική πραγματικότητα τα διδάγματα αυτής της ιστορίας:

- Δεν έχουν ανάγκη από “υποκινητές” οι μετανάστες για να οδηγηθούν σ’ αυτές τις οριακές μορφές αγώνα. Απλά το μόνο τους όπλο είναι η ίδια η ζωή τους.

- Η εκδίωξη των απεργών πείνας από ένα σημείο της πόλης σε ένα άλλο δεν μειώνει την αγωνιστική τους διάθεση.

- Κανείς στη Γαλλία δεν υπέδειξε ως “λύση” την κατάργηση του ασύλου στις εκκλησίες. Ούτε καν ο Λεπέν.

- Μέχρι και σήμερα, η βάρβαρη εισβολή των CRS στην εκκλησία αποτελεί στίγμα για τη γαλλική πολιτική τάξη.

Aναδημοσίευση από:

http://www.iospress.gr/

Τσόμσκυ, Μπάτλερ, Βάλερσταιν υπογράφουν κατά της αστυνομικής βίας στην Ελλάδα

Μήνυση εναντίον των αστυνομικών των μονάδων ΔΙΑΣ και ΔΕΛΤΑ καθώς και των επικεφαλής διοικητών τους εν υπηρεσία, αλλά και κατά παντώς υπευθύνου, με κατηγορίες για απόπειρα ανθρωποκτονίας, άσκηση παράνομης βίας από κοινού και κατ’εξακολούθηση, παράβαση καθήκοντος αλλά και κατάχρηση εξουσίας κατέθεσε σήμερα η Αμερικανίδα υπήκοος B.P. που δέχτηκε απρόκλητη επίθεση από τις αστυνομικές δυνάμεις στις 15 Νοεμβρίου 2010. Η μήνυση υποστηρίζεται από καταθέσεις αυτοπτών μαρτύρων καθώς και από ιατρικές γνωματεύσεις. Στη μηνυτήρια κατάθεση συμπεριλαμβάνεται κείμενο που υπογράφεται από 151 δικηγόρους, δημοσιογράφους, πτυχιακούς φοιτητές, και προσωπικότητες της Αμερικανικής ακαδημαϊκής κοινότητας συμπεριλαμβανομένων και των επιφανών καθηγητών  Νόαμ Τσόμσκι, Τζούντιθ Μπάτλερ και Εμμάνουελ Βάλερσταιν. Οι υπογράφοντες το κείμενο χαρακτηρίζουν την επίθεση δολοφονική, απαιτώντας τη πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης, από ανεξάρτητη ερεύνα, για τον εντοπισμό και την καταδίκη των υπευθύνων.

Τα γεγονότα είναι γνωστά και έχουν ως εξής: Στις 15 Νοεμβρίου 2010, κατά τον τριήμερο εορτασμό της επετείου του Πολυτεχνείου, λίγο πριν το τέλος πορείας- συλλαλητηρίου που καλούσαν φοιτητικοί σύλλογοι, ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και οργανώσεις και κόμματα της αριστεράς (ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α και ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ) ενάντια στα υπό ψήφιση οικονομικά και πολιτικά μέτρα της ελληνική Κυβέρνησης και ενάντια στο πρόγραμμα του μνημονίου που συνυπέγραψε με την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ.,  αστυνομικοί των μηχανοκίνητων δυνάμεων (ΔΕΛΤΑ και ΔΙΑΣ) επιτέθηκαν στην Αμερικανίδα υπήκοο,που συμμετείχε στην πορεία. Σύμφωνα με τους αυτόπτες μάρτυρες η 27χρονη Αμερικανίδα, βάρους 48 κιλών, χτυπήθηκε με γκλοπ και κλωτσιές κατ’ επανάληψη στο κεφάλι ενώ ήδη ήταν αναίσθητη και αιμοραγούσε. Ο ξυλοδαρμός συνεχίσθηκε σε παρακείμενο πεζοδρόμιο στο οποίο σύρθηκε από τους αστυνομικούς όπου και εγκαταλείφθηκε εξαιτίας της κατάστασης της. Μεταφέρθηκε στα επείγοντα του Ερυθρού Σταυρού και νοσηλεύτηκε για τρεις μέρες με πολλαπλά τραύματα στο κεφάλι, στη πλάτη , τους ώμους, τον αυχένα και την κοιλιακή χώρα ενώ διαγνώστηκε κάταγμα στο κεφάλι και μόνιμη βλάβη του εσωτερικού του αυτιού, από τα οποία υποφέρει μέχρι και τώρα. Η Β.P. είναι ακόμη ζωντανή από καθαρή τύχη.

Αυτή η συμπεριφορά των μηχανοκίνητων δυνάμεων δεν είναι μεμονωμένη αλλά συστηματική. Το περιστατικό έρχεται να προστεθεί στο μακρύ κατάλογο περιστατικών αστυνομικής αυθαιρεσίας και απρόκλητης και αλόγιστης χρήσης θανατηφόρας βίας από αστυνομικούς που έχουν επανηλειμένως καταγγελθεί μέχρι σήμερα χωρίς αποτέλεσμα.

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ  ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

Επισυνάπτονται φωτογραφίες που τραβήχτηκαν κατά τη μεταφορά της Αμερικανίδας υπηκόου στον Ερυθρό Σταυρό, μετάφραση από τα Αγγλικά του κειμένου της Διεθνούς Πρωτοβουλίας Ενάντια Στην Αστυνομική Καταστολή.

Οι υπογραφές μπορούν να βρεθούν στην ηλεκτρονική διεύθυνση:

http://www.ipetitions.com/petition/opposegreekpolicerepression/signatures?page=1

Δήλωση

Εμείς, οι υπογράφοντες/ουσες, είμαστε διδάσκοντες/ουσες, φοιτητές/τριες, δικηγόροι και δημοσιογράφοι από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη που πιστεύουμε πως όλοι οι άνθρωποι ανά την υφήλιο θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να εκφράσουν μειοψηφικές απόψεις και να διαδηλώσουν για την κοινωνική αλλαγή. Ενημερωθήκαμε πως η Ομάδα “Δέλτα” στην Ελλάδα στερεί από τους διαδηλωτές τα δικαιώματα αυτά ασκώντας σωματική βία σε βάρος τους. Καλούμε σε μια ενδελεχή έρευνα και απόδοση ευθυνών σε όσους ευθύνονται για τα κρούσματα αστυνομικής βίας.

Στις 15 Νοεμβρίου 2010, κατά τη διάρκεια πορείας που είχε καλεστεί από εργατικά συνδικάτα και αριστερές οργανώσεις ενάντια στη παρουσία του ΔΝΤ στην Ελλάδα, οι δυνάμεις Δέλτα της αστυνομίας επιτέθηκαν σε μέλος της  διεθνούς κοινότητας σχεδόν δολοφονικά – μια Αμερικανίδα ακτιβίστρια και συγγραφέα βάρους 48 κιλών η οποία χτυπήθηκε μέχρι να πέσει αναίσθητη με αιχμηρό αντικείμενο και στη συνέχεια κλωτσήθηκε και χτυπήθηκε στο κεφάλι, το λαιμό, την πλάτη και την κοιλιακή χώρα. Αυτόπτες μάρτυρες αναφέρουν τη χρήση βίας από αρκετούς αστυνομικούς για μεγάλο χρονικό διάστημα και ενώσω η διαδηλώτρια ήταν ήδη αναίσθητη, πεσμένη στο έδαφος και με αίμα να τρέχει από το κεφάλι της. Μεταξύ των πολλαπλών της τραυματισμών περιλαμβάνονται η εγκεφαλική αιμορραγία, διάσειση κρανίου και μόνιμη βλάβη στην ακοή.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ομάδα Δέλτα πραγματοποιεί μια τόσο βίαια επίθεση ενάντια σε διαδηλωτές στην Αθήνα – χαρακτηριστικά, η ομάδα
“Δικαίωμα” κατέθεσε μήνυση εναντίον της ομάδας Δέλτα την προηγούμενη εβδομάδα για την προσπάθειά της να διαλύσει πορεία με την επίθεση εναντίον του μπλοκ αυτής κατά τη διάρκεια της Γενικής Απεργίας της 15ης Δεκέμβρη  2010. Μήνυση έχει επίσης καταθέσει η καθηγήτρια κα. Αγγελική Κουτσουμπού, η οποία τραυματίστηκε σοβαρά όταν άνδρες της Ομάδας Δέλτα την χτύπησαν με τις μηχανές τους κατά τη διάρκεια της πορείας της 6ης Δεκέμβρη 2009.

Τα μέλη της ομάδας Δέλτα δύνανται να δράσουν με ατιμωρησία ενάντια σε διαδηλωτές και είναι δύσκολο να εντοπιστούν, καθώς δεν έχουν εμφανώς αριθμούς ή ονόματα στις στολές τους.

Είναι απαράδεκτο το γεγονός πως η Ελληνική κυβέρνηση, τη στιγμή αυτή της όξυνσης της κρίσης και της διεθνούς αστάθειας, επιλέγει να στρέψει τις αστυνομικές της δυνάμεις εναντίον της νόμιμης εκφοράς πολιτικού λόγου, χτυπώντας και παρενοχλώντας διαδηλωτές.

Εμείς, οι υπογράφοντες/ ουσες, απαιτούμε την πλήρη δημοσίευση των στοιχείων της Ομάδας Δέλτα που είναι υπεύθυνη για την επίθεση της 15ης Νοέμβρη. Οι αστυνομικοί που πραγματοποίησαν και που έδωσαν εντολή για την επίθεση αυτή πρέπει να τιμωρηθούν και πρέπει να παρθούν αποτελεσματικά μέτρα ώστε να σταματήσει η ατιμωρισία που απολαμβάνει η Oμάδα δέλτα, ώστε να αποφευχθεί περαιτέρω βία.

http://www.ipetitions.com/petition/opposegreekpolicerepression/

Αναδημοσίευση από: http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com

 

Διήμερο Διακλαδικής

Διήμερο της Διακλαδικής Πρωτοβουλίας Εργαζομένων – Ανέργων στα ΜΜΕ

• Την Πέμπτη 27-1 πάρτυ της Διακλαδικής για ενίσχυση των απεργών στις Αττικές Εκδόσεις
  στο μπαρ Swing, Ιάκχου και Ευμολπιδών, στο Γκάζι.

Σας περιμένουμε μετά τις 10

• Την Παρσκευή 28/1, ώρα 7:30 μμ στην ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας, 3ος όροφος)

ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων και Διακλαδική Πρωτοβουλία ΜΜΕ
συνδιοργανώνουν

Εκδήλωση-συζήτηση

ΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΗ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΨΑΛΗΣ, εργατολόγος ΙΝΕ/ΓΣΕΕ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΔΑΥΛΟΣ, συνδικαλιστικός εκπρόσωπος ΣΚΑΪ TV
ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΖΑΚΟΥ, συνδικαλιστική εκπρόσωπος Αττικές Εκδόσεις
ΣΥΛΒΙΑ ΚΟΙΛΑΚΟΥ, πρόεδρος Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ, πρ. πρόεδρος ΣΕΦΚ
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΥΛΑΪΔΗΣ, μέλοσ ΔΣ σωματείου ΙΝΤΡΑΚΟΜ

θα χαιρετίσουν εργαζόμενοι από τις αστικές συγκοινωνίες

ΜΕΤΑΔΙΔΕΤΑΙ ΖΩΝΤΑΝΤΑ ΑΠΟ:
http://www.themediaproject.gr/mediaindex.php
http://radiobubble.gr/
http://www.aformi.wordpress.com/

Νεότερα από «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»

Συνάδελφοι/σες

Xθες το βράδυ (Τρίτη 25/1) έγινε συνάντηση του Διευθυντή της εφημερίδας με αντιπροσωπεία του σωματείου των τεχνικών ΕΤΗΠΤΑ (που καλύπτει τους συναδέλφους της φωτοσύνθεσης) και υπήρξε τελικά συμφωνία, η οποία σε αδρές γραμμές προβλέπει τη συνταξιοδότηση ορισμένων εργαζομένων που έχουν κατοχυρώσει δικαίωμα, με ταυτόχρονη άρση της ρύθμισης της εκ περιτροπής εργασίας.

Γ. Ελαφρός

Εκ περιτροπής επιβίωση;

Μπορείτε να φανταστείτε εκκαθαριστικό μήνα με καθαρές αποδοχές 210 ευρώ; Μην βιαστείτε να πείτε «όχι», γιατί ήδη σε έξι συναδέλφους μας, τεχνικούς της φωτοσύνθεσης, το εκκαθαριστικό του μηνός Ιανουαρίου του 2011 είναι από 200-220 ευρώ! Το …χαρτζιλίκι αυτό αντιστοιχεί σε τέσσερις μέρες εργασίας το μήνα, μία ημέρα την εβδομάδα.

Πρόκειται για αποτέλεσμα της ρύθμισης της εκ περιτροπής εργασίας, η οποία επιβλήθηκε από την 1^η Ιανουαρίου του 2011 στους συναδέλφους της φωτοσύνθεσης (10 άτομα). Η ειδοποίηση μάλιστα στάλθηκε με εξώδικο στο σπίτι τους. Η εκ περιτροπής εργασία θα ισχύσει για εννιά μήνες εντός του 2011, διαφορετικές για τον κάθε συνάδελφο. Οι μέσες μηνιαίες αποδοχές τους σε ετήσια βάση αναμένονται να κινηθούν περίπου στο ένα τρίτο των μέχρι σήμερα μισθών τους, δηλαδή γύρω στα 500 – 600 ευρώ καθαρά. Μιλάμε δηλαδή για ακυρωμένους εργαζόμενους, για απολυμένους υπό αναστολή (και χωρίς αποζημίωση), με δήθεν μισθούς, που δεν μπορούν να καλύψουν ούτε καν την επιβίωση, ειδικά όταν μιλούμε για οικογενειάρχες 45-50 ετών, με πλείστες υποχρεώσεις. Πρόκειται για μια τρομερή κατάσταση, η οποία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από τους εργαζόμενους.

Είναι φανερό ότι υπάρχει μεγάλη ανησυχία στους συναδέλφους όλων των ειδικοτήτων (συντάκτες, τεχνικοί, προσωπικό) και όλων των τμημάτων της εφημερίδας μας, ιδιαίτερα από το ενδεχόμενο επέκτασης της εκ περιτροπής εργασίας κλπ. Πολύ περισσότερο όταν αναπτύσσεται η αμοιβή με το κομμάτι, το «μπλοκάκι» και μια σειρά πρακτικές που αποσαθρώνουν τις εργασιακές σχέσεις. Οι διαβεβαιώσεις, σύμφωνα με τις οποίες η εκ περιτροπής εργασία αφορά μόνο το συγκεκριμένο τμήμα, του οποίου η χρησιμότητα εμφανίζεται απαξιωμένη, δεν καθησυχάζει τις ανησυχίες. Αύριο μπορεί να εμφανιστεί απαξιωμένη η δουλειά του ενός ή του άλλου τμήματος, του ενός ή του άλλου συναδέλφου. Εξάλλου, οι τεχνολογίες μπορεί να «ξεπερνιούνται», αλλά οι άνθρωποι δεν μπορεί να είναι αναλώσιμοι. Θα πρέπει να αναζητηθούν άλλοι δρόμοι αντιμετώπισης των όποιων προβλημάτων, που δεν εξοντώνουν τους συναδέλφους, είτε με τη μέθοδο της απόλυσης, είτε με τη μέθοδο της εκ περιτροπής εργασίας.

Η ρύθμιση της εκ περιτροπής εργασίας αιτιολογήθηκε, στο εξώδικο που στάλθηκε προς τους συναδέλφους, λόγω οικονομικής κρίσης. Δεν μπορεί όμως η κρίση να γίνεται ο καταλύτης για να περάσουν μέτρα που εξαφανίζουν τους μισθούς ή να πληρώνουν μόνο οι εργαζόμενοι, αξιοποιώντας ένα νομοθετικό πλαίσιο σε βάρος της μισθωτής εργασίας.

Είναι ανάγκη, έστω και την ύστατη αυτή ώρα, να αποσυρθεί η απόφαση για την εκ περιτροπής εργασία. Να απενεργοποιηθεί τώρα αυτή η ωρολογιακή βόμβα των εργασιακών σχέσεων, της αξιοπρεπούς εργασίας, αμοιβής και διαβίωσης των εργαζομένων. Αυτή θα είναι και η καλύτερη διαβεβαίωση ότι δεν πρόκειται να εφαρμοστεί σε κανένα άλλο τμήμα ή κλάδο.

Οι εργαζόμενοι ανεξάρτητα από τη θέση εργασίας τους, θα βρεθούν ενωμένοι για την απόκρουση παρόμοιων επιλογών. Η αλληλεγγύη είναι η δύναμή μας, ιδιαίτερα σε αυτούς τους κρίσιμους και δύσκολους καιρούς.

Καλούμε όλα τα σωματεία στο χώρο των ΜΜΕ να δράσουν από κοινού, με βάση και τις αποφάσεις του Διασωματειακού, υπερασπίζοντας τα δικαιώματά μας και την αξιοπρέπειά μας.

 

24/1/2011

 

Γιάννης Ελαφρός, εκπρόσωπος συντακτών «Καθημερινής», ΕΣΗΕΑ

Βασίλης Νίνος, εκπρόσωπος εργαζομένων τεχνικών «Καθημερινής», ΕΤΗΠΤΑ

 

 

Γέφυρες εξαπάτησης

Ένα παλιό, καλό ανέκδοτο λέει ότι, όταν βρέθηκε μπροστά σε ένα τζίνι ένας ταλαίπωρος νεοέλληνας, ζήτησε να φτιαχτεί επιτόπου μια γέφυρα που να συνδέει το Σούνιο με την ιδιαίτερη πατρίδα του, την Κρήτη. «Αδύνατο, αυτό που μου ζητάς. Μήπως υπάρχει κάτι άλλο, να σε βοηθήσω», ήταν η πρώτη απάντηση του πρόθυμου για εκπλήρωση ευχών τζίνι. «Ναι», λέει ο Ελληνας, «πάντα ήθελα να μάθω τι ακριβώς σκέφτονται οι γυναίκες». Και το τζίνι, αφού έξυσε το κεφάλι του, απάντησε : «Την γέφυρα, με πόσες λωρίδες ανά κατεύθυνση την θες;».

Το παραπάνω θυμήθηκα όταν άκουσα τον ρεπόρτερ (;) της ΝΕΤ, στο βραδινό δελτίο, να… αποκαλύπτει, μεταξύ άλλων, ότι «οι παράνομοι μετανάστες που κατέλαβαν την Νομική ήρθαν με λεωφορεία (!) από την Κρήτη». Μην σπεύσετε στο Σούνιο, σας διαβεβαιώνω ότι γέφυρα δεν υπάρχει. Εκτός αν τα ελληνικά ΜΜΕ την «κατασκευάσουν» (το ρήμα παρατίθεται με όλες τις δυνατές έννοιες). Εδώ κατασκεύασαν και διαδοχικά, επεισόδια έξω και μέσα από την Νομική, βανδαλισμούς και καταστροφές στο κτίριο, έως και ασθένειες ή άμεσους κινδύνους, από την παρουσία των «παράνομων μεταναστών», για την δημόσια υγεία (η τελευταία φράση ήταν χορηγία του προέδρου του Νομικού Τμήματος της Σχολής Νομικών, Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών, κ. Θεόδωρου Φορτσάκη, στον δημόσιο διάλογο – που προφανώς ως θεσμός στην χώρα χαίρει άκρας υγείας – και την ενημέρωση του κοινού – η οποία επίσης διάγει ημέρες αστείρευτης ενέργειας και εξαιρετικής υγείας). Και βέβαια, οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι δεν έμειναν μόνο στα λόγια. Με απόφαση της Κοσμητείας της Σχολής ΝΟΠΕ, η Νομική, σε περίοδο εξετάσεων, τουλάχιστον για τους φοιτητές του Οικονομικού Τμήματος, και ενώ οι μετανάστες έχουν εγκατασταθεί σε ΕΝΑ από τα κτίρια, που δεν διεξάγονται ούτε εξετάσεις ούτε μαθήματα, καθώς ακόμη τελεί υπό ανακατασκευή, αναστέλλει την λειτουργία της, για το σύνολο των κτιρίων, «για υγειονομικούς λόγους». Φυσικά, άρχισαν και διάφοροι κήνσορες να ξιφουλκούν, υπερακοντίζοντας κατηγορίες για «παραβίαση του ασύλου», «κατάλυση της έννομης τάξης», και άλλα αρκούντως νομιμόφρονα. Εξάλλου, το ελληνικό κράτος, οι στυλοβάτες του, ανάμεσά τους, βέβαια και τα ΜΜΕ, πάντοτε με γνώμονα τα διάφορα είδη -φροσύνης  (εθνικοφροσύνη, νομιμοφροσύνη) πορεύονται. Άλλο ζήτημα, βέβαια, αν σε αυτή τους την πλειοδοσία, πνίγουν την αλήθεια, σαν άλλη κυρά – Φροσύνη, στην λίμνη των ψεμάτων, της συνειδητής διαστρέβλωσης και της παραπληροφόρησης, όπως είχε κάνει ο Αλή πασάς με την ηπειρώτισσα καλλονή, στην λίμνη των Ιωαννίνων.

Και η αλήθεια είναι ότι οι 300 μετανάστες της Νομικής, φυλάσσουν τις δικές τους Θερμοπύλες, σε έναν αγώνα για αξιοπρέπεια, ανθρωπιά, αναγνώριση τους – εκεί τους έχει οδηγήσει η αδιαφορία και η αναλγησία της ελληνικής πολιτείας – ως όντων νοημόνων και με ανθρώπινη υπόσταση, όχι ως ιών ή φορέων ασθενειών, παρασίτων που όμως είναι πολύ βολικά, όταν θα πρέπει να μαζέψουν τους καρπούς των καλλιεργειών ή να χτίσουν το γιαπί των ελλήνων προυχόντων έναντι μισού ή ενός τετάρτου, ποτέ ολόκληρου, πινακίου φακής. (Σημείωση : Γιαπί ήταν και το συγκεκριμένο κτίριο ως πριν από λίγο καιρό, αλλά τότε, οι αλβανοί, νιγηριανοί, σομαλοί, ρουμάνοι, αφγανοί, ιρακινοί, σύριοι ή ποιας άλλης καταγωγής, οικοδόμοι, ήταν χρήσιμοι, μαζί πιθανότατα με τους έλληνες συναδέλφους τους, για τους πανεπιστημιακούς που τώρα «ανακάλυψαν», σε πρόσωπα παρόμοια με εκείνα των οικοδόμων, «φορείς ασθενειών»). Ως ανθρώπων που έχουν δικαίωμα συμμετοχής και απόλαυσης των θεσμικών και κοινωνικών κατακτήσεων της ελληνικής κοινωνίας – σε αυτή την κατηγορία ανήκει και το άσυλο, όχι στην στρεβλή, κοντόφθαλμη και ευνουχισμένη κατάταξή του σαν δήθεν αποκλειστικά και μόνο «εργαλείο της διακίνησης των ιδεών της πανεπιστημιακής διδασκαλίας». Αλήθεια είναι ότι δεν έχει καταστραφεί η παραμικρή γωνιά, το ελάχιστο κομμάτι από τζάμι ή κάποιο από τα έδρανα. Αλήθεια είναι ότι, ενώ υπάρχει απόφαση της γενικής συνέλευσης και του διοικητικού συμβουλίου των φοιτητών της Νομικής, που τάσσεται υπέρ της διαμαρτυρίας των μεταναστών, τα ΜΜΕ «ανακάλυψαν» δάχτυλο συγκεκριμένης νεολαίας και κόμματος πίσω από την «κατάληψη». Και βέβαια, η μεγαλύτερη αλήθεια από όλες, που αποσιωπήθηκε από τα ΜΜΕ, είναι ότι οι 300 είναι αποφασισμένοι και έτοιμοι να θυσιάσουν την ίδια τους την ζωή, προκειμένου να αποκτήσουν ανθρώπινη πρώτα και κατόπιν νομική υπόσταση για το ελληνικό κράτος, καθώς προχωρούν στην πιο σκληρή, την πιο επώδυνη, την πιο απαιτητική και εξαντλητική μορφή διαμαρτυρίας, την αυτοθυσία της απεργίας πείνας. Και αυτή η τελευταία αλήθεια, όπως είναι και η αντίστοιχη του αυτόχειρα αυτοπυρπολούμενου , του κάθε εθελοντή αυτοθυσιαζόμενου, είναι πάνω και πέρα από κάθε κριτική. Αυτοί βάζουν την ζωή τους, τουλάχιστον εμείς ας βάλουμε το λιθαράκι της αλήθειας.

Στάθης Ν. Καβρός

Ολοι οι εργαζόμενοι – μέλη στα σωματεία τους

Την Τετάρτη 26 Γενάρη θα συγκληθεί το Μικτό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ προκειμένου να εξετάσει τις προσφυγές των συναδέλφων για να ενταχθούν στην Ένωση, ένα χρόνο μετά από την ημερομηνία που κατάθεσαν τις αιτήσεις τους. Προηγουμένως το Διοικητικό Συμβούλιο κατά πλειοψηφία είχε απορρίψει τις αιτήσεις τους με την αιτιολογία ότι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις, παρόλο που στην πλειοψηφία τους εργάζονται ως δημοσιογράφοι. Η αντίστοιχη τελετουργία επαναλαμβάνεται και φέτος, με την Ένωση να ανακοινώνει ότι οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υποβάλλουν τις αιτήσεις τους έως τις 17 Φλεβάρη στο βαθμό όμως που ανταποκρίνονται σε μια σειρά από αυστηρά κριτήρια, αλλιώς θα συναντήσουν κλειστές πόρτες (κυριολεκτικά συχνά).

Ένα χρόνο μετά όμως αυτή η διαδικασία ίσως είναι η μόνη που μπορεί να προκαλέσει γέλιο σε μια κοινωνία που βρίσκεται στο κατώφλι της εξαθλίωσης. Η επισήμανση ότι η λειτουργία και η δομή αρκετών σωματείων του Τύπου και κυρίως της ΕΣΗΕΑ προσιδιάζει περισσότερο με επιμελητήριο ή κάστα που προϋποθέτει αυστηρές τελετές μύησης και λιγότερο με συνδικαλιστικό φορέα, έχει γίνει ήδη αρκετές φορές. Άλλες τόσες ή περισσότερες είναι και οι διαμαρτυρίες για τη συντήρηση ενός απαράδεκτου καθεστώτος που αποκλείει από τα σωματεία τα νέα και επισφαλώς εργαζόμενα τμήματα της απασχόλησης μόνο και μόνο για να μη διαιρεθεί η πίτα του Αγγελιοσήμου σε περισσότερα κομμάτια. Όλες τις φορές όμως αυτά τα διαβήματα προσέκρουαν στα τείχη που ορθώνονταν γύρω  από μια άκαμπτη αλλά προ πολλού παρωχημένη καταστατική διαδικασία.

Στη νέα εποχή όμως που ο στρατηγικός στόχος της εργοδοσίας δεν είναι άλλος από την απαξίωση της μισθωτής εργασίας και κάθε μορφής συλλογικής διαπραγμάτευσης με τα νομικά εργαλεία που της παρέχουν οι αντεργατικές ρυθμίσεις του Υπουργείου Εργασίας, η μόνη στρατηγική απάντηση που μπορούν να δώσουν οι εργαζόμενοι είναι η ενότητα και ο αγώνας τους. Βασική προϋπόθεση όμως γι’ αυτό είναι η ύπαρξη ισχυρών συνδικαλιστικών φορέων που θα αγκαλιάζουν όλο το φάσμα της εργασίας και θα οργανώνουν την αντίσταση . Τα σωματεία- συντεχνίες που αποκλείουν από το εσωτερικό τους τα πιο ευάλωτα κομμάτια της απασχόλησης, υπονομεύοντας το μέλλον μιας ολόκληρης γενιάς στη βάση ενός συστήματος διαπλοκής και προνομίων για λίγους και εκλεκτούς, έχουν απαξιωθεί προ πολλού στη συνείδηση των εργαζομένων και έχουν ημερομηνία λήξης. Ακόμα και το άγχος για την περιφρούρηση του Αγγελιόσημου θα το λύσει η ίδια η πραγματικότητα και για την ακρίβεια η συμμαχία διαφημιστών – εκδοτών που στην επόμενη στροφή θα το αμφισβητήσει. Και τότε δε θα υπάρχει κανείς να το υπερασπιστεί.

Γι’ αυτό λοιπόν τώρα, ήρθε η ώρα να πούμε τέλος μ’ αυτού του είδους το συνδικαλισμό και να διεκδικήσουμε ανοιχτά, μαζικά και δημοκρατικά σωματεία που θα δώσουν έναν διαρκή και παρατεταμένο αγώνα για την υπεράσπιση και την επανακατοχύρωση των μισθών μας, της κοινωνικής ασφάλισης, του δικαιώματος στην απεργία, της αξιοπρέπειας μας και εν τέλει της ποιότητας της δουλείας μας.

• Καλούμε το Μεικτό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ να δεχτεί τις προσφυγές των συναδέλφων που είτε εργάζονται ως δημοσιογράφοι με οποιαδήποτε μορφή εργασιακής σχέσης είτε έμειναν άνεργοι
• Καλούμε τους συναδέλφους να υποβάλλουν μαζικά και συλλογικά αιτήσεις ώστε να ενταχθούν στο σωματείο τους

Άμεση και χωρίς προϋποθέσεις εγγραφή όλων των εργαζομένων του Τύπου στα σωματεία τους.

Όλοι την Τετάρτη στις 2:30 στη συνεδρίαση του Μικτού Συμβουλίου στην ΕΣΗΕΑ

Διακλαδική Πρωτοβουλία Εργαζομένων – Ανέργων στα ΜΜΕ

Για πληροφορίες σχετικά με τις αιτήσεις εγγραφών και τον προγραμματισμό συλλογικής υποβολής αιτήσεων επικοινωνήστε μαζί μας: diakladiki.mme@gmail.com

Η διόλου εκ περιτροπής επιβολή του εργοδοτικού δικαίου.

Ο όμιλος Αλαφούζου τείνει να εξελιχθεί στον πλέον αντιπροσωπευτικό, για τον χώρο των ΜΜΕ, δοκιμαστικό σωλήνα της επέλασης του πρώην εργατικού και νυν εργοδοτικού δικαίου στην Ελλάδα, πάντοτε στο πλαίσιο του Μνημονίου και των κυβερνητικών επιλογών. Νέο κρούσμα, μετά την εκβιαστική επιβολή της υπογραφής ατομικών συμβάσεων με μειώσεις απολαβών, κατά παραβίαση κάθε συλλογικής σύμβασης, η εκ περιτροπής εργασία – στην κυριολεξία, το συγκαλυμμένο καθεστώς καταναγκαστικής ανεργίας – που επιβλήθηκε στο τμήμα φωτοσύνθεσης της Καθημερινής. Για τους επόμενους μήνες, και σε πρώτη φάση, τα δέκα άτομα που το στελεχώνουν, πολλοί πενηντάρηδες οικογενειάρχες με μεγάλες, μεταξύ άλλων, δανειακές υποχρεώσεις, καλούνται να δουλέψουν τέσσερις ή πέντε ημέρες τον μήνα, ενώ ήδη το εκκαθαριστικό σημείωμα του λογιστηρίου για τον μήνα Ιανουάριο, απέδιδε μεικτούς μισθούς των 280 ευρώ – καθαρά λίγο πάνω από 200 ευρώ – σε ανθρώπους που έως προχθές προγραμμάτιζαν τα έξοδα του σπιτιού, της οικογένειας και των παιδιών τους με απολαβές κοντά στα 1.200 ευρώ.

Η παραπάνω εξέλιξη βασίζεται στο επιθετικό, απορρυθμιστικό για κάθε έννοια εργασίας, ασφάλισης και αξιοπρέπειας, νομοθετικό πλαίσιο της κυβέρνησης του Μνημονίου, που ούτε λίγο ούτε πολύ, καθορίζει την εκ περιτροπής εργασία για «προβληματικές επιχειρήσεις», χωρίς όμως να ορίζει έστω ένα κατώτερο όριο μεροκάματων, στοιχειώδες δίχτυ ασφαλείας για τους εργαζόμενους και τα δικαιώματά τους. Με άλλα λόγια, ο εργοδότης μπορεί να επιβάλει στους εργαζομένους να εργαστούν ακόμη και μια ημέρα την εβδομάδα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις απολαβές και την ασφαλιστική τους κάλυψη.

Την ίδια στιγμή, από πλευράς εργοδοσίας στον όμιλο Αλαφούζου διαρρέεται και γίνεται λόγος στους διαδρόμους για ένα «περιττό και ξεπερασμένο από τις τεχνολογικές εξελίξεις τμήμα, βαρίδι και αγκάθι για την λειτουργία της εφημερίδας». Η προσπάθεια αυτή υποτίμησης και απαξίωσης της εργασίας και διάσπασης της ενότητας που πρέπει να υπάρξει ανάμεσα στους εργαζόμενους της Καθημερινής και συνολικά του Ομίλου, πρέπει να πέσει στο κενό. Γιατί, μόνο η συλλογική απάντηση υπεράσπισης της εργασίας στον Ομιλο Αλαφούζου – και όχι μόνο – θα εμποδίσει την εργοδοσία να επιβάλει αύριο εκ περιτροπής εργασία, για παράδειγμα, στους δημοσιογράφους και τους συντάκτες ύλης, επειδή, τάχα, δεν θα χρειάζεται να αμείβονται πενθήμερο για ένα ή τρία θέματα την εβδομάδα στα φύλλα, καθημερινά και κυριακάτικο.

Στο πλαίσιο αυτό, η απόφαση του Διασωματειακού για πρόταση, προς τα εμπλεκόμενα σωματεία, προκήρυξης απεργίας στον Ομιλο κινείται στην σωστή κατεύθυνση υπεράσπισης των δικαιωμάτων των εργαζομένων και απομένει στα διοικητικά συμβούλια των σωματείων αυτών, με πρώτη την ΕΣΗΕΑ, να προχωρήσει στην άμεση υλοποίησή της.

Διήμερο της Διακλαδικής