ΔΙΑΚΛΑΔΙΚΗ

«Δημοκρατική» βία. Εσύ τι θα κάνεις;

In Αναδημοσίευση on Μαΐου 12, 2011 at 5:15 μμ

Αναδημοσίευση από το ΤΕΧΝΗΕΝΤΩΣ


Ο άντρας των ΜΑΤ εφορμά με το γκλοπ γυρισμένο ανάποδα, ώστε να χτυπήσει με τη λαβή (φωτό via @spa_rky)

«Την έσφαξες» κάποιος φώναξε από το πλήθος.

«Γιατί δεν κάλπαζε, τότε;»

«Ιδιοκτησία μου!» φώναξε ο Μικόλκα με κόκκινα μάτια, κραδαίνοντας τον λοστό. Στεκόταν σαν να λυπόταν που δεν είχε κάτι ακόμη να χτυπήσει. […]

«Πατέρα! Γιατί το… σκότωσαν… το καημένο το αλογάκι;» […]

«Είναι μεθυσμένοι… Είναι βάναυσοι… Δεν είναι δική μας δουλειά!»

Η βία του ισχυρού φέρει πάντοτε το μεγαλύτερο βάρος. Σαν τη γέρικη φοράδα στο όνειρο του Ροντιόν Ρομάνοβιτς, που πέφτει νεκρή από τα χτυπήματα του ιδιοκτήτη αμαξά, σ’ εκείνο το εφιαλτικό κομμάτι από το «Έγκλημα και τιμωρία», μαθαίνουμε σιγά σιγά ότι όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν ότι η βία είναι ίδια «από όπου κι αν προέρχεται», δεν είναι καθόλου έτσι.

«Βρέθηκα σε έναν καταιγισμό από κρότου-λάμψης και δακρυγόνα» μου λέει μια από τις γυναίκες που βρέθηκαν χθες μπροστά στα ΜΑΤ. Έμπειρη δημοσιογράφος, ειρηνική διαδηλώτρια, βρέθηκε κοντά στη Βουκουρεστίου. «Μόλις πήραμε τη στροφή της Πανεπιστημίου, μάς περικύκλωσαν. Όχι να αναπνεύσω, να δω δεν μπορούσα καν από τα δακρυγόνα. Άρχισαν να μας χτυπούν με λύσσα. Μας χτυπούσαν με τα γκλοπ ανάποδα, με τις λαβές. Κυρίως τις γυναίκες, ξεχώριζαν τις γυναίκες. Τόσα χρόνια, τέτοια μανία δεν έχω ξαναδεί. Είναι σαν να υπάρχει εντολή: μην κατεβαίνετε στον δρόμο, θα σας ανοίγουμε τα κεφάλια. Λύσσα…»

Τα γεγονότα θα τα ξέρετε, δεν θα σας τα ξαναδιηγηθώ, έχει υπάρξει και ανακοίνωση των γιατρών, μαρτυρίες κάνουν λίγο λίγο την εμφάνισή τους και στη συνέντευξη Τύπου που διοργάνωσε το συντονιστικό Πρωτοβάθμιων Σωματείων στην ΕΣΗΕΑ σήμερα πολλοί γιατροί και αυτόπτες τα αφηγήθηκαν. Οι καταγεγραμμένοι τραυματίες της αστυνομικής βίας πάνω από τριάντα, ανάμεσά τους και ο άνθρωπος που χαροπαλεύει στο Γ. Κ. Νικαίας, αλλά πολλοί δεν είναι καταγεγραμμένοι διότι φοβούνται την ασφάλεια που καραδοκεί να τους πάρει τα ονόματα στα νοσοκομεία. (Όπως ο διοικητής της ασφάλειας Νίκαιας που χθες προσπαθούσε να πάρει ονόματα στο νοσοκομείο. Για άλλη μια φορά, επειδή βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ είχαν πάει να ενημερωθούν από τους γιατρούς, τούς αποδόθηκε από τα συμπαθή ΜΜΕ κάποιου είδους νεφελώδης «ευθύνη» για τον προπηλακισμό του διοικητή από τους συγγενείς και τους φίλους των θυμάτων. Φυσικά, δεν είχαν καμία σχέση.) Παρότι, όμως, δεν θα ξαναδιηγηθώ τα γεγονότα, μια επισήμανση αξίζει να την κάνω: Η χθεσινή διαδήλωση ήταν ειρηνική. Η αστυνομία επιτέθηκε χωρίς πρόκληση. Και επιτέθηκε συγκροτημένα, ολοκληρωτικά, ανελέητα.

Πολλοί από εσάς θα θεωρείτε ότι είστε δημοκράτες και ότι ζείτε σε δημοκρατία. Μ’ όλα τα στραβά της, λέτε, η Ελλάδα δεν είναι δα και δικτατορία. Λοιπόν, κάνετε λάθος.

Δημοκράτες μπορεί να είστε κατά το ότι πιστεύετε σ’ αυτό το ιδανικό ή το ονειρεύεστε. Αλλά τούτο δεν είναι δημοκρατία και όσοι πασχίζουν να σας πείσουν ότι συμβάντα σαν το χθεσινό δεν είναι παρά ατυχή, μεμονωμένα περιστατικά που οφείλονται σε «ανεπάρκειες» (εκπαίδευσης, οργάνωσης κτλ) σας λένε ψέματα. Το ξέρω πως είναι δύσκολο να πιστέψετε ότι εξαπατάστε τόσο καθολικά, τόσο βάρβαρα. Αλλά αυτό συμβαίνει. Η ελληνική αστυνομία είναι φορέας απίστευτης βαρβαρότητας, αναίτιας αλλά απολύτως στην υπηρεσία μιας κατ’ όνομα δημοκρατίας που έχει εκτραπεί. Έχει εκτραπεί διότι με τη βία προσπαθεί να σας τρομοκρατήσει ώστε να είστε ανίσχυροι μπροστά σε μια πολιτική που δεν επιλέξατε, που δεν τη θέλετε και που ευνοεί ελάχιστους.

Για κανέναν λόγο μην αφήνετε να σας πουν ότι η αστυνομία «απαντάει» στη βία των διαδηλωτών ή ότι, εν πάση περιπτώσει, ατυχής μεν ο τραυματισμός αλλά βία υπάρχει και από τη μία πλευρά και από την άλλη. Μην πιστεύετε καν τις καταδίκες προς «κάθε βία», διότι οι «ίσες αποστάσεις» ευνοούν πάντοτε τον ισχυρό. Όταν πάνοπλοι επιτίθενται απρόκλητα σε άοπλους, το να μιλήσουμε για «καταδίκη της βίας» γενικώς είναι βαθιά ανήθικο.

Δεν θέλει η κυβέρνησή μας και οι συνεργάτιδες κυβερνήσεις να αντιδρούμε άλλο. Και κυρίως δεν θέλει να το κάνουμε ορατά και ηχηρά. Στην προηγούμενη μεγάλη διαδήλωση, η ΕΛ.ΑΣ είχε σπείρει από το πρωί τόσα δακρυγόνα στο Σύνταγμα ώστε να είναι αδύνατον να πραγματοποιηθεί η ολονύχτια καθιστική διαμαρτυρία που είχε εξαγγελθεί. Χθες, τα ΜΑΤ χτύπησαν εγκληματικά αθώους ανθρώπους – πολλούς! – ώστε να μην σταθούν μπροστά στη Βουλή. Και το τελευταίο 48ωρο, η νεοναζιστική οργάνωση Χρυσή Αυγή κυκλοφορεί με περίπολα στο κέντρο της πόλης και ξυλοφορτώνει όποιον την φαίνεται ξένος – φασιστικά περίπολα που εκδικούνται δήθεν στο όνομά σας, εσάς των δημοκρατών. Χθες τα χαράματα σκότωσαν έναν. Αλλά η ΕΛ.ΑΣ πολεμούσε αλλού.

Δεν συμπαθώ τις συνθηματολογικές κορώνες. Δεν μου αρέσει ο ξύλινος λόγος των συνδικάτων, δεν αντέχω καμιά «συνταγή». Μην τις συμπαθείτε ούτε εσείς. Μην συμπαθήσετε καμία παράταξη, κανένα κόμμα, το ίδιο μου κάνει. Αλλά θέλω να πιστεύω ότι θυμάστε πως κάπου στην καρδιά αυτού του πράγματος που ονομάζουμε, συχνά με ελαφρότητα πολιτισμό, υπάρχει η ηθική. Όχι η ηθικολογία. Η ηθική. Ηθική σημαίνει: είμαι με την πλευρά της ζωής.

Και σας ρωτώ: αν δεν είστε οι δημοκράτες πολίτες μιας δημοκρατίας, τότε τι είστε;

Είστε η φοράδα του Μικόλκα. Και δεν καλπάζετε. Ο λοστός πέφτει. Κι αν κλάψει για σας κάποιο παιδάκι, όσο δεν κάνετε τίποτα, ο πατέρας του θα το τραβήξει μακριά: «Δεν είναι δική μας δουλειά!»

Συγκεντρωνόμαστε στις 18.00 στα Προπύλαια. Τι θα κάνετε;

Του Αυγουστίνου Ζενάκου

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: