ΔΙΑΚΛΑΔΙΚΗ

«Για την αποκατάσταση της αλήθειας» – Επιστολή Σ. Κούλογλου

In Αναδημοσίευση,ΓΝΩΜΕΣ on Αύγουστος 9, 2011 at 1:53 μμ

Λάβαμε και δημοσιεύουμε επιστολή του Σ. Κούλογλου, απάντηση σε επιστολή πρώην εργαζόμενης στο tvxs.gr (βλ. αρχείο Διακλαδικής, δημοσίευμα με ημερομηνία 1η Αυγούστου και τίτλο «Εναλλακτικά Αφεντικά μέρος 3ο)    Δείτε και την απάντηση των financial crimes στο μπλογκ: http://financialcrimesnews.blogspot.com/2011/08/blog-post_07.html.  Ακολουθεί επίσης σύντομη απάντηση εκ μέρους της «Διακλαδικής Πρωτοβουλίας» στο τέλος της επιστολής.

Στο site  σας δημοσιεύθηκε επιστολή πρώην εργαζόμενης στο Tvxs, η οποία είναι γεμάτη από ανακρίβειες και χονδροειδή ψέματα. Θα ήθελα να αποκαταστήσετε την αλήθεια, όπως προκύπτει από τα στοιχεία που σας παραθέτω.

1.     «η πλειοψηφία των εργαζομένων δουλεύει με ελλιπή ή και ανύπαρκτη ασφαλιστική κάλυψη, ή με μπλοκάκι». Ψέμα πρώτον: ΟΛΟΙ οι δημοσιογράφοι του TVXS είναι ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ.(Με την εξαίρεση ενός συναδέλφου που δουλεύει part time στο TVXS και είναι ασφαλισμένος στη κύρια εργασία του).

2.     « με χαμηλούς μισθούς που κυμαίνονται από 400 ως 900 περίπου ευρώ ».Ψέμα δεύτερον και τρίτο: ο κατώτερος δημοσιογραφικός μισθός για 8ωρη, πενθήμερη απασχόληση  είναι 700 ευρώ(καθαρά, γιατί με την ασφάλιση κλπ είναι πολύ περισσότερα) .Και ο μεγαλύτερος 1600 ευρώ καθαρά(δηλαδή πάνω από 2000 μεικτά).  ‘Αλλωστε  μια γραμματέας όπως η κυρία Αλτίνου, που παραδέχεται ότι αμειβόταν με 715 ευρώ το μήνα(« ξεχνώντας» ότι έπαιρνε αυτόν τον μισθό επί 14 μήνες, και ότι οι μεικτές της αποδοχές έφθαναν τα 1350 ευρώ μηνιαίως) δεν ήταν δυνατόν να αμείβεται καλύτερα από τους δημοσιογράφους.

3. Το πρόβλημα με την  συγκεκριμένη υπαλληλο ήταν ότι δεν είχε  διάθεση να δουλέψει. Η ίδια μου είχε εκμυστηρευθεί ότι «βαριόταν θανάσιμα»., ζητώντας συνεχώς να μεταταχθεί στο δημοσιογραφικό τμήμα.,αλλά έκρινα ότι έπρεπε να παραμείνει στη θέση για την οποία είχε προσληφθεί. Πως μπορεί άλλωστε να γίνει δημοσιογράφος κάποια που σε κάθε παράγραφο λέει δύο ψέματα, απλώς για να εκδικηθεί επειδή δεν έγινε δημοσιογράφος;

4. Παρά τη μειωμένη της απόδοση, τις συνεχείς «γέφυρες» με Σαββατοκύριακα και γιορτές λόγω ασθενειών για τις οποίες δεν έφερνε δικαιολογητικά, η κυρία Αλτίνου πληρωνόταν κανονικά.  Μάλιστα στον «εργασιακό Μεσαίωνα» του Tvxs,  πληρωνόταν όχι μόνο για αυτά που δεν έπρεπε να πάρει αλλά  ακόμη και για τις απεργίες, όπως κάνει το Τvxs –μοναδική επιχείρηση στο κόσμο-με όλους τους εργαζόμενους.

5.     Η πιο χονδροειδής απόκρυψη όμως , είναι το επεισόδιο της απόλυσης της, το οποίο προσπερνά με την ντρίμπλα ότι οφειλόταν σε « έντονη διαφωνία για το πότε θα αναπλήρωνα 2 ώρες που χρωστούσα στο μαγαζί(sic) » .

Η πραγματικότητα είναι η εξής: η στυγνή εργοδοσία που πίνει το αίμα των εργαζόμενων με το μπουρί της σόμπας, της είχε επιβάλλει το εξοντωτικό οχτάωρο 11 το πρωί με 7 το απόγευμα.  Δεν είχε καθίσει ποτέ ΟΥΤΕ ΛΕΠΤΟ παραπάνω, ακόμη και αν χρειαζόταν να αφήσει στη μέση την όποια δουλειά έκανε. ‘Έκλεβε και μερικά λεπτά γιατί συχνά καθυστερούσε το πρωί, επειδή όπως έλεγε «δεν μπορούσε να υπολογίσει ακριβώς τις συγκοινωνίες γιατί έμενε μακριά»(στο Πειραιά!!).

Στις 11 Ιουλίου μου ζήτησε, σε τηλεφωνική συνομιλία, να φύγει την επομένη 2 ώρες νωρίτερα. Της είπα ότι δεν έχω αντίρρηση, μπορούσε να έρθει στις 9 το πρωί αντί για τις 11 και να φύγει στις 5. Αρνήθηκε κατηγορηματικά(που να ξυπνάς χαράματα) και επέμεινε να συμπληρώσει τις 2 ώρες άλλες μέρες ,μένοντας από μισή ώρα για 4 απογεύματα κλπ. Όταν της είπα ότι έπρεπε ή να δεχθεί τη πρόταση μου ή να έρθει κανονικά στην ώρα της, μου έκλεισε το τηλέφωνο. Πήγα αμέσως στο γραφείο και της ζήτησα να συζητήσουμε , αλλά μου είπε ότι δεν είχε χρόνο κι έφυγε.

Έτσι ακριβώς προκάλεσε την απόλυση της, και αφού πήρε τα 3,5 χιλιάρικα αποζημίωση, πράγμα που ήταν ο σκοπός της, στη συνέχεια αποφάσισε να εκδικηθεί με ένα κείμενο, αποθέωση κακοήθειας και αναξιοπρέπειας.  Φτύνοντας  όμως εκεί που έτρωγες και όπου σου φέρθηκαν τόσο καλά , δεν κάνεις τίποτα άλλο παρά να δείχνεις τον πραγματικό σου χαρακτήρα.

Δεν θα είχε νόημα να ασχοληθεί κανείς με τη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι άλλωστε στην απόλυτη δικαιοδοσία μιας επιχείρησης να απολύσει μια υπάλληλο που δεν κάνει καλά τη δουλειά της και συμπεριφέρεται με αυτό το τρόπο. Όμως στην  επιστολή που έστειλε στο διαδίκτυο, θίγει, παρά τη θέληση της, κάποια γενικότερα θέματα για την δημοσιογραφία.που αξίζουν προσοχής.

Οπως τόνισα και προηγουμένως, όλοι οι δημοσιογράφοι του TVXS είναι ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ. Ας υποθέσουμε όμως ότι  σε κάποιο άλλο «μαγαζί», δεν είναι.  Από που κι ως που  ένα μέσο ενημέρωσης κρίνεται αν είναι « προοδευτικό και εναλλακτικό» ,όπως γράφει η επιστολή, από το αν είναι οι εργαζόμενοι του ασφαλισμένοι στο ΤΕΒΕ , το ΙΚΑ ή την Interamerican; Από πότε το ΙΚΑ έχει γίνει η λυδία λίθος της προοδευτικότητας;

Ξεκίνησα να δημοσιογραφώ την δεκαετία του 80 στο ΑΝΤΙ, κατά γενική ομολογία ένα από τα πιο προοδευτικά περιοδικά της εποχής, αλλά ούτε είχα ασφάλιση τα πρώτα χρόνια ούτε ποτέ μου πέρασε από το μυαλό να το βάλω στη ζυγαριά , σαν δημόσιος υπάλληλος.

Δουλεύαμε μια μικρή αποφασισμένη ομάδα και 20 ώρες την ημέρα αν χρειαζόταν, με ελάχιστη αμοιβή,  χωρίς να μας το επιβάλλει «η εργοδοσία», ο αξέχαστος Χρήστος Παπουτσάκης που ξενυχτούσε μαζί μας. Επειδή πιστεύαμε σε αυτό που κάναμε και μας άρεσε  που το κάναμε. Και καταφέρνοντας να αναδείξουμε το ΑΝΤΙ στη πιο έγκριτη πολιτική επιθεώρηση της αριστεράς και της χώρας, ανεβάζοντας τις πωλήσεις του, εξασφαλίσαμε καλύτερες αμοιβές και ασφάλιση.

Η θεωρία του «μαγαζιού» είναι  στη πραγματικότητα η πιο χυδαία εκδοχή της  συντεχνιακής νοοτροπίας της ΕΣΗΕΑ, που έχει  άλλωστε οδηγήσει την ελληνική δημοσιογραφία στο σημερινό της επίπεδο.  Η ΕΣΗΕΑ είναι η μοναδική ένωση στον κόσμο που ποτέ δεν έχει κάνει ΟΥΤΕ ΜΙΣΗ απεργία για την ελευθερία της έκφρασης ή εναντίον της λογοκρισίας και εκατοντάδες για το μεροκάματο, με αποτέλεσμα το τελευταίο να μειώνεται συνεχώς: ακριβώς γιατί η δημοσιογραφία δεν είναι μεροκάματο σε μαγαζί. Είναι επάγγελμα αλλά και κοινωνικό λειτούργημα.  Και μόνο  όταν οι Έλληνες δημοσιογράφοι επιτέλους τιμήσουν το λειτούργημα τους , με τίμια, αξιόπιστη και ανεξάρτητη από κέντρα εξουσίας ενημέρωση, θα βελτιώσουν και την επαγγελματική τους θέση.  Να δούμε πόσα «μαγαζιά» θα κλείσουν ακόμα, μέχρι να το καταλάβουν.

Στέλιος Κούλογλου.

 

Απάντηση από το άτομο που διαχειρίζεται θερινούς μήνες το μπλογκ της «διακλαδικής πρωτοβουλίας«:  Χωρίς να θέλουμε να ανοίξουμε διάλογο με τον κ. Κούλογλου, δημοσιεύουμε την επιστολή του εφόσον το ζήτησε στέλνοντάς την στο μειλ της διακλαδικής πρωτοβουλίας. Από τα λεγόμενά του, πέρα από τους μειωτικούς χαρακτηρισμούς για την μέχρι πρόσφατα εργαζόμενη στο πόρταλ του (την κατηγορεί μεταξύ άλλων για ανικανότητα, ψεύδος, αναξιοπρέπεια και κακοήθεια)  ξεχωρίζουμε τη φράση «Η θεωρία του μαγαζιού είναι η πιο χυδαία εκδοχή της συντεχνιακής νοοτροπίας της ΕΣΗΕΑ που έχει οδηγήσει την ελληνική δημοσιογραφία στο σημερινό της επίπεδο»

Δε θα διαφωνήσουμε ότι η ΕΣΗΕΑ έχει συντεχνιακή νοοτροπία, γι’αυτό άλλωστε και αφήνει όλους τους εργαζόμενους σε πόρταλ όπως και πολλούς άλλους δημοσιογράφους-μή μέλη της στη μαύρη τους τη μοίρα (ανασφάλιστους, μπλοκάκια, «μαθητευόμενους» ως και «συμβούλους» με μισθό συμφοράς). Θα διαφωνήσουμε όμως με το ότι φταίει για όλα η ΕΣΗΕΑ, όσο άθλια και να είναι. Δηλαδή δεν είναι «μαγαζιά» οι επιχειρήσεις στα ΜΜΕ; Τι είναι κοινωφελή ιδρύματα; Μακάρι να ήταν λειτούργημα η δημοσιογραφία, όπως και η εκπαίδευση, η υγεία, οι συγκοινωνίες. Δυστυχώς όμως στον καπιταλισμό – ναι εκεί ζούμε και δεν νομίζω να διαφωνεί κανείς σε αυτό  –   η δημοσιογραφία  είναι επάγγελμα και η ενημέρωση εμπόρευμα, ενίοτε επικερδές ενίοτε ζημιογόνο όταν δεν ανταλάσσεται επαρκώς  με άλλες «δωσοληψίες» (βλ. διαφημίσεις, εργολαβίες, καράβια, δρόμοι, νόμοι, διαπλοκή, εξουσία).

Ναι, το πού ασφαλίζει ο εργοδότης όσους απασοχολούνται σε αυτόν είναι κριτήριο, όχι προοδευτικότητας αλλά κατά πόσο τηρεί την ούτως ή άλλως ξεχειλωμένη και ανεπαρκή εργατική νομοθεσία. Το να πληρώνεις ΤΕΒΕ ενώ εργάζεσαι σε έναν μόνο εργοδότη, μπορεί να είναι «νόμιμο» αλλά το πόσο ηθικό είναι ας το κρίνουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, που εξαναγκάζονται σε χαράτσια και ολοένα αυξανόμενες εισφορές από την τσέπη τους για μισθούς που δεν εξασφαλίζουν ούτε καν το προς το ζην. Ας κρίνουν επίσης οι ίδιοι οι εργαζόμενοι πόσο ηθικό είναι, και πόσο συνάδει με την έννοια του «λειτουργήματος»  ο κατ’ευφημισμό εθελοντισμός – για την ψυχή του μαγαζιού, η απλήρωτη εργασία, η μαθητεία και άλλα πολλά. Ολα αυτά δεν τα απευθύνουμε στο συγκεκριμένο πόρταλ (tvxs) αλλά στην πλειονότητα των «μαγαζιών» που λειτουργούν στον ηλεκτρονικό και έντυπο χώρο των ΜΜΕ.

Και όσο αυτά τα  «μαγαζιά πληροφορίας» λειτουργούν με κριτήρια κέρδους, υλικού ή πολιτικού, για τους ιδιοκτήτες τους και εκμετάλλευσης για τους εργαζόμενους – ναι η εργασία στον καπιταλισμό είναι εκμετάλλευση όσο «προοδευτικό» και να είναι το «αφεντικό» –  έτσι θα εξακολουθήσουμε να τα αποκαλούμε. Ανεξάρτητα αν τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ είναι κερδοφόρα ή όχι – και πολλά από αυτά ήδη είναι,  άλλα φιλοδοξούν να γίνουν στο μέλλον, ενώ κάποια τρίτα διατηρούνται για εξωδημοσιογραφικούς σκοπούς –  είναι επιχειρήσεις άρα μαγαζιά. Και αυτό δεν το λέει καμία ΕΣΗΕΑ, αλλά η πραγματικότητα.

 

Advertisements
  1. και κάποιες ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις στην επιστολή Κούλογλου στο http://financialcrimesnews.blogspot.com/2011/08/blog-post_07.html

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: