ΔΙΑΚΛΑΔΙΚΗ

«Οριζοντιότητα: Φωνές λαϊκής εξουσίας στην Αργεντινή»

In Ενημέρωση,Μεσοπρόθεσμο on Αύγουστος 11, 2011 at 12:07 μμ

Φέτος το καλοκαίρι μεταφράστηκε στα ελληνικά και κυκλοφόρησε το βιβλίο “Οριζοντιότητα. Φωνές λαϊκής εξουσίας στην Αργεντινή” (επιμέλεια Marina Sitrin). Πρόκειται για από κοινού έκδοση από τη «Συνέλευση για την κυκλοφορία των αγώνων» (skya.espiv.net) και τις συνελεύσεις γειτονιάς: «Πρωτοβουλία κατοίκων Καισαριανής», «Αυτόνομη συνέλευση Ζωγράφου», «Ανοιχτή συνέλευση κατοίκων Αγίας Παρασκευής», «Ανοιχτή Λαϊκή Συνέλευση αγ. Δημητρίου», «Συνέλευση κατοίκων Βύρωνα- Παγκρατίου – Καισαριανής». Το βιβλίο περιέχει πρωτογενείς μαρτυρίες ανθρώπων που συμμετείχαν στους αγώνες που ξέσπασαν στην Αργεντινή μετά την εξέγερση της 19-20 Δεκέμβρη του 2001.  Ως σύνολο υλικού, αλλά και ως χειρονομία συλλογικής μετάφρασης και έκδοσης από κινήματα βάσης που δρουν στη χώρα μας, είναι εξαιρετικά χρήσιμο για το κίνημα που γεννιέται εδώ στις μέρες μας, στους δρόμους, στις πόλεις που ζούμε.

 ακολουθεί ένα απόσπασμα από το κεφάλαιο «Καταστολή»:

Claudio. Lavaca.org  (Συλλογικότητα εναλλακτικής πληροφόρησης)

(…) Τίποτα δεν πνίγει τη δημιουργικότητα όσο ο φόβος. Έχουμε ένα ρητό «όταν φοβάσαι δεν μπορείς ακόμα και να παίξεις ένα παχνίδι». Είσαι τόσο φοβισμένος για το πώς θα καταλήξουν τα πράγματα που δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Ενας φοβισμένος άνθρωπος δεν αφήνει καν το σπίτι του, γιατί φοβάται για το τί θα νομίσουν οι άλλοι. Μπορεί να’ναι το πιο επιπόλαιο πράγμα. Εν μέσω όλων των άλλων, ακόμα και όταν αντιμετωπίζεις τον θάνατο, υπάρχει πάντα ο φόβος να χάσεις τον εαυτό σου, να πεις κάτι ντροπιαστικό, να μη γνωρίζεις για ποιον πραγματικά δουλεύεις. Υπάρχουν όλοι αυτοί οι φόβοι. Αν κάνεις κάτι, ανησυχείς για το τι οι άλλοι θα νομίσουν ή για το ότι οι άλλοι θα σε καταδιώξουν. Για όλους αυτούς τους λόγους γίνεσαι λιγότερο αυθόρμητος. Νομίζω ότι κάθε είδους προπαγάνδα που βασίζεται στο φόβο είτε χρησιμοποιείται από τα αριστερά είτε από τα δεξιά, ερχόμενη είτε μέσα από το σύστημα είτε από αυτούς που υποτιθέμενα το πολεμούν, είναι βλαβερή για τα νέα μας κινήματα. Ο φόβος συνωμοτεί ενάντια σε κάθε δυνατότητα για αλλαγή, γιατί οι άνθρωποι ξεκινούν να πιστεύουν ότι τα πράγματα δεν μπορούν να αλλάξουν. Φυσικά και υπάρχει η δυνατότητα οι απειλές να πραγματοποιηθούν, οπότε μερικές φορές ο φόβος είναι δικαιολογημένος. Χωρίς αμφιβολία το σύστημα έχει το πλεονέκτημα γιατί έχει ποινικό σύστημα, αστυνομία, πανεπιστήμια και πρόσβαση στα ΜΜΕ. Εχει ένα σωρό εργαλεία για χρήση ώστε ο φόβος να μην παραμένει απλώς μια απειλή, αλλά να γίνει κάτι πιο απτό. Γίνεται μέρος της ζωής σου, σε σημαδεύει, αφήνει μια πληγή, βλέπεις;

Τα αριστερά κόμματα μπορεί να μην έχουν την ίδια πολιτική ισχύ. Καταλαβαίνω ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ δεξιάς και αριστεράς, αλλά είναι το ίδιο όσο αφορά την πολιτική δημιουργικότητα. Ως εκ τούτου είναι αναγκαίο, αμέσως τώρα να μπορέσουμε να χτίσουμε έναν άλλο δρόμο για τους ανθρώπους, όχι μόνο για να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες και τα όνειρά τους, αλλά για να εργαστούν ώστε να αλλάξουν την πραγματικότητά τους. Νομίζω ότι για να πετύχουμε αυτή τη δημιουργικότητα πρέπει να γίνουμε περισσότερο ξεκάθαροι και επικεντρωμένοι εξαλείφοντας όλο αυτό τον θόρυβο και τον αντιπερισπασμό σχετικά με το φόβο από το λόγο και την επικοινωνία μας. Ο φόβος είναι κάτι πολύ απτό εδώ, γιατί η αστυνομία βρίσκεται σε κάθε γωνιά, αλλά υπάρχει επίσης η «αστυνομία της αριστεράς», αυτοί που έχουν στενόμυαλες απόψεις για το πώς πρέπει να’ναι οι άνθρωποι.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: